Po spełnieniu przesłanek określonych w ustawie o PPK, uczestnik PPK otrzymuje od państwa tzw. dopłatę roczną. Jeśli uczestnik nabył prawo do dopłaty rocznej ale jej nie otrzymał powinien złożyć w tej sprawie odpowiedni wniosek. 

Dopłatę roczną w wysokości 240 zł otrzymują uczestnicy PPK, których wpłaty podstawowe i dodatkowe w danym roku (finansowane przez pracownika i pracodawcę) wyniosły co najmniej 3,5 % 6-krotności minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w roku, za który dopłata jest należna.

Uczestnicy PPK, których wpłaty podstawowe są niższe niż 2 % (z obniżenia wpłaty podstawowej mogą skorzystać osoby, których miesięczne wynagrodzenie osiągane z różnych źródeł nie przekracza 1,2-krotności minimalnego wynagrodzenia) muszą zgromadzić co najmniej 25% tej kwoty. W 2025 roku minimalne wynagrodzenie wynosiło 4666 zł.

W związku z tym wpłaty na rachunek PPK uczestnika, aby miał on prawo do dopłaty rocznej za ten rok, musiały wynieść co najmniej 979,86 zł (4666 zł x 6 = 27 996 zł; 27 966zł x 3,5% = 979,86 zł. W przypadku osób, które na swój wniosek obniżyły procent wpłaty podstawowej, musiało to być co najmniej 25 % tej kwoty, czyli 244,97 zł.

Dopłata roczna za 2025 rok powinna trafić na rachunki uczestników PPK do 15 kwietnia 2026 r.

Zaległe dopłaty nie przepadają

Jeśli uczestnik PPK nabył prawo do dopłaty rocznej, ale jej nie otrzymał, dopłata będzie mogła zostać zaewidencjonowana na rachunku PPK tego uczestnika w roku następnym albo w kolejnych latach, na wniosek złożony przez tego uczestnika PPK, PFR, instytucję finansową lub podmiot zatrudniający - pod warunkiem, że prawo do dopłaty rocznej nie uległo przedawnieniu.

Ważne. Rekomendowanym jest, aby uczestnik PPK złożył wniosek o zaległą dopłatę roczną za pośrednictwem instytucji finansowej, która prowadzi jego rachunek PPK.

Należy jednak wiedzieć, że czasem dopłata roczna nie przysługuje

Obecnie ustawa o PPK przewiduje dwie sytuacje, w których uczestnik PPK, mimo że nabył prawo do dopłaty rocznej, nie otrzyma tej dopłaty. Będzie tak, jeśli uczestnik PPK: 

• w którymkolwiek miesiącu, w którym wysokość wpłat podstawowych finansowanych przez niego wynosiła mniej niż 2 % jego wynagrodzenia, osiągnął łączne miesięczne wynagrodzenie, ze wszystkich źródeł, przekraczające kwotę odpowiadającą 1,2-krotności minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w danym roku kalendarzowym, 
• po ukończeniu 60. roku życia rozpoczął wypłatę środków zgromadzonych na jego rachunku PPK. 

Autor: Joanna Gawęda