27 listopada 2023
Jeśli uczestnik PPK przekroczy limit tzw. 30-krotności, pracodawca - mimo, że nie będzie już odprowadzał za tę osobę składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe - nadal będzie zobowiązany do obliczania, pobierania i dokonywania za nią wpłat do PPK.
Limit tzw. 30-krotności polega na tym, że roczna podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe osób, objętych ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi, w danym roku kalendarzowym nie może być wyższa od kwoty odpowiadającej trzydziestokrotności prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy.
Wpłaty do PPK nalicza się od wynagrodzenia uczestnika
Podstawą naliczania wpłat do PPK stanowi wynagrodzenie uczestnika PPK, zdefiniowane w ustawie o pracowniczych planach kapitałowych. Jest to podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe uczestnika PPK, o której mowa w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, bez stosowania ograniczenia do tzw. 30-krotności, oraz z wyłączeniem podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe osób przebywających na urlopie wychowawczym oraz pobierających zasiłek macierzyński lub zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego. Za osoby, które przekroczyły limit 30-krotności, w dalszym ciągu należy zatem obliczać, pobierać i dokonywać wpłat do PPK - pomimo, że składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe nie są już odprowadzane.
Zmiana tytułu do ubezpieczeń
Należy przy tym zwrócić uwagę, że definicja wynagrodzenia, podobnie jak definicja uczestnika PPK, nie rozróżnia ani tytułów do ubezpieczeń emerytalnego i rentowych, z których wypłacane jest to wynagrodzenie, ani podlegania tym ubezpieczeniom na dobrowolne i obowiązkowe. Nie ma zatem podstaw do zaprzestania naliczania wpłat do PPK, jeśli w okresie uczestnictwa w PPK dana osoba zmieni tytuł do ubezpieczeń albo podleganie ubezpieczeniom z obowiązkowego na dobrowolne.
Gdyby uczestnik PPK był zatrudniony w danym podmiocie jednocześnie na podstawie dwóch umów, z których jedna stanowiłaby tytuł do obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego i rentowych, a druga do dobrowolnych, to podmiot zatrudniający byłby zobowiązany do naliczania wpłat do PPK od łącznego wynagrodzenia uczestnika osiąganego z tytułu tych dwóch umów.
Zakończenie zatrudnienia
Wpłaty do PPK należy naliczać także od wynagrodzenia wypłaconego uczestnikowi PPK po ustaniu zatrudnienia. Jeżeli po ustaniu zatrudnienia uczestnikowi PPK zostanie wypłacone wynagrodzenie, to podmiot zatrudniający będzie zobowiązany do obliczenia i pobrania od tego wynagrodzenia wpłat do PPK, a następnie przekazania ich do instytucji finansowej (chyba że przed wypłatą tego wynagrodzenia uczestnik złożył deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK albo nastąpiła zmiana instytucji finansowej zarządzającej PPK w tym podmiocie).
Autor: Łukasz Skoczeń
