Wpłaty do PPK (podstawowe i dodatkowe) finansowane przez zleceniodawcę stanowią przychód osoby zatrudnionej – uczestnika PPK (zleceniobiorcy), podlegający opodatkowaniu. Od tego przychodu przysługują koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Koszty te stanowią 20% uzyskanego przychodu, z tym, że oblicza się je od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. Koszty uzyskania przychodów powinny być obliczane od łącznego przychodu zleceniobiorcy, uwzględniającego wpłatę do PPK sfinansowaną przez zleceniodawcę, w związku z czym właściwy jest następujący schemat postępowania: kwota wynagrodzenia zleceniobiorcy brutto – składki na ubezpieczenia społeczne + wpłata do PPK sfinansowana przez zleceniodawcę – koszty uzyskania przychodu = podstawa podatku.