Zasadą jest, że - o ile pracownik sam nie zrezygnuje z dokonywania wpłat do PPK - pracodawca nie może zrezygnować z finansowania i dokonywania wpłat podstawowych na rachunek PPK pracownika. Jest to jego obowiązek ustawowy. 

 

Ustawa o PPK przewiduje jednak wyjątkowe sytuacje, w których pracodawca nie finansuje tych wpłat. I tak, pracodawca nie finansuje wpłat (zarówno podstawowych, jak i dodatkowych):

 

1) w okresie przestoju ekonomicznego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z 11 października 2013 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z ochroną miejsc pracy oraz w okresie obniżonego wymiaru czasu pracy, o którym mowa w art. 2 pkt 2 tej ustawy,

2) w przypadku zaistnienia przesłanek niewypłacalności pracodawcy, o których mowa w ustawie z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy,

3) w okresie przejściowego zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej lub ograniczenia jej prowadzenia na skutek powodzi i braku środków na wypłatę wynagrodzeń dla pracowników, o których mowa w art. 23 ustawy z 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi.

 

Dodatkowo pracodawca, który po utworzeniu PPK utworzył PPE, może zwolnić się - od miesiąca następującego po miesiącu, w którym PPE został zarejestrowany - z finansowania wpłat podstawowych i dodatkowych do PPK za pracowników, którzy przystąpili do PPE, zawierając porozumienie w tej sprawie z działającą u niego zakładową organizacją związkową. Warunkiem jest, aby odprowadzana składka podstawowa do PPE wynosiła co najmniej 3,5%.