Nie. Ustawa Prawo przedsiębiorców, która zawiera definicję mikroprzedsiębiorcy, nie zawiera wprawdzie definicji pracownika, ale przyjmuje się, że termin ten dotyczy sfery stosunku pracy, w związku z czym przy jego interpretacji należy stosować przepisy Kodeksu pracy (por. uzasadnienie projektu ustawy – Prawo przedsiębiorców, druk sejmowy VIII kadencji, Nr 2051, s. 25–26). 

 

Zgodnie z art. 2 Kodeksu pracy pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę. Oznacza to, że osoby zatrudnione na podstawie umowy cywilnoprawnej (np. umowy zlecenia) nie mieszczą się definicji pracownika, a zatem nie należy ich brać pod uwagę przy ustalaniu średniorocznego zatrudnienia w celu ustalenia statusu przedsiębiorcy. 

 

Zwracamy jednak uwagę na art. 22 § 1 Kodeksu pracy, zgodnie z którym przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca – do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Kolejny paragraf tego artykułu (§ 1[1]) stanowi, że zatrudnienie w warunkach określonych w § 1 jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy. A zgodnie z § 1[2] tego artykułu nie jest dopuszczalne zastąpienie umowy o pracę umową cywilnoprawną przy zachowaniu warunków wykonywania pracy określonych w § 1.