Zgodnie z definicją osoby zatrudnionej, zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy o PPK, przez osoby zatrudnione należy rozumieć osoby podlegające obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z niżej wymienionych tytułów w RP w rozumieniu ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, czyli:

 

a)  pracowników w rozumieniu kodeksu pracy - wyjątkiem są pracownicy przebywających na urlopach górniczych i urlopach dla pracowników zakładu przeróbki mechanicznej węgla oraz młodociani, 

b) osoby fizyczne wykonujące pracę nakładczą, które ukończyły 18. rok życia,

c) członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych lub spółdzielni kółek rolniczych,

d) osoby fizyczne, które ukończyły 18. rok życia, wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z art. 750 kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia,

e) członków rad nadzorczych wynagradzanych z tytułu pełnienia tych funkcji,

f) osoby wskazane w lit. a-d, przebywające na urlopach wychowawczych lub pobierające zasiłek macierzyński lub zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego. 

 

Pracodawca ma obowiązek zapisać do PPK wszystkie osoby spełniające definicję osoby zatrudnionej na dzień objęcia go przepisami ustawy o PPK, a także zatrudnione po tym dniu, jeśli nie złożą deklaracji o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK.