Każdy pracownik, który złożył pracodawcy deklarację rezygnacji z dokonywania wpłat, może w dowolnym momencie wrócić do oszczędzania w PPK

Jeżeli osoba będąca już uczestnikiem PPK, czyli taka w imieniu i na rzecz której została zawarta umowa o prowadzenie PPK, podejmie decyzję, że nie chce oszczędzać w ramach PPK, może w dowolnym momencie złożyć pracodawcy deklarację (w formie pisemnej) o rezygnacji z wpłat do PPK. Złożenie tej deklaracji ma skutek natychmiastowy. Oznacza to, że pracodawca - począwszy od chwili złożenia deklaracji - nie dokona już żadnej wpłaty do PPK za tego uczestnika. Uczestnik, który podjął decyzję o rezygnacji z dokonywania wpłat, może w każdej chwili wrócić do oszczędzania. W takim przypadku składa pracodawcy wniosek o dokonywanie wpłat do PPK. Taki wniosek - podobnie jak deklaracja rezygnacji - obowiązuje od chwili złożenia. Pracodawca musi naliczać i pobierać wpłaty do PPK za tego uczestnika, począwszy od pierwszego wynagrodzenia wypłaconego tej osobie po złożeniu wniosku, a następnie przekazywać je do instytucji finansowej.

Jeżeli pracownik złożył deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK jeszcze przed zawarciem w jego imieniu umowy o prowadzenie PPK, wniosek o dokonywanie wpłat do PPK obowiązuje analogicznie jak w przypadku uczestników PPK, czyli od momentu jego złożenia. Różnica polega na tym,  że pracodawca musi najpierw zawrzeć - w imieniu i na rzecz tej osoby - umowę o prowadzenie PPK. Umowa powinna zostać zawarta przez pracodawcę niezwłocznie - tak, aby już od pierwszego wynagrodzenia wypłaconego uczestnikowi po złożeniu wniosku, naliczyć i pobrać wpłaty do PPK a następnie przekazać je do instytucji finansowej. 

Ważne: Także pracownik, który ukończył 55 rok życia, ale nie ukończył 70 lat, może w dowolnym momencie rozpocząć oszczędzanie w PPK. Aby to zrobić, należy złożyć pracodawcy wniosek o zawarcie umowy o prowadzenie PPK.

Wzory wniosków oraz deklaracji są dostępne do pobrania na portalu MojePPK.

(red)