Rozpoczęcie finansowania przez pracodawcę wpłaty dodatkowej do PPK, zmiana wysokości tej wpłaty lub rezygnacja z jej dokonywania wymagają zmiany w umowie o zarządzanie PPK. Warunki zmiany tej umowy są określone w jej treści.

Zarówno pracodawca, jak i pracownik, mogą podjąć decyzję o finansowaniu wpłaty dodatkowej do PPK. W przypadku pracownika odbywa się to poprzez złożenie pracodawcy deklaracji wpłaty dodatkowej. Wpłata dodatkowa - w wysokości zadeklarowanej przez uczestnika PPK (do 2% wynagrodzenia) - obowiązuje od miesiąca następującego po miesiącu, w którym uczestnik złożył tę deklarację. Naliczanie wpłaty dodatkowej, pobieranie jej z wynagrodzenia uczestnika i przekazywanie do instytucji finansowej - tak, jak w przypadku wpłaty podstawowej - należy do obowiązków pracodawcy. 

Decyzję o finansowaniu wpłaty dodatkowej może podjąć także pracodawca. Pracodawca może zadeklarować - w umowie o zarządzanie PPK - finansowanie wpłaty dodatkowej w wysokości do 2,5% wynagrodzenia (czyli łącznie może finansować uczestnikowi wpłaty do PPK wynoszące do 4% wynagrodzenia). Wpłata dodatkowa, finansowana przez pracodawcę, może być zróżnicowana ze względu na długość okresu zatrudnienia. Jeżeli pracodawca chce wprowadzić inne kryteria jej różnicowania, musi zastrzec je w obowiązującym u niego regulaminie wynagrodzeń lub układzie zbiorowym pracy. Umowa o zarządzanie PPK określa m.in. wysokość wpłat dodatkowych finansowanych przez pracodawcę dla poszczególnych grup osób zatrudnionych.

Pracodawca może także zmienić wysokość wpłaty dodatkowej lub zrezygnować z jej dokonywania - w formie zmiany umowy o zarządzanie PPK. Dokonując zmian w regulacjach wewnętrznych dotyczących wpłaty dodatkowej do PPK, pracodawca musi zatem pamiętać o konieczności zmiany umowy o zarządzanie PPK (warunki zmiany tej umowy są określone w jej treści). Zmieniona wysokość wpłaty dodatkowej obowiązuje od miesiąca następującego po miesiącu, w którym została dokonana ta zmiana. 

Autor: Redakcja PFR Portal PPK